استفاده از وال پست سنتی کاملاً منسوخشده و کمتر میبینیم که از این روش استفادهشود و نوع وال پستهای جدیدی که امروزه استفاده میشود بسیار کارآمدتر و کمهزینهتر میباشد. دلیل عدم استفاده از این وال پستها در این مقاله تشریح شدهاست.
میلگرد بستر و وال پست هر دو المانی هستند که برای تقویت اجزای غیرسازهای استفاده میشود و طبق استانداردهای روز کشورمان باید با توجه به ماهیت پروژه استفاده گردند. این دو المان به صورت مکمل برای تقویت دیوارهای غیرسازهای استفاده میشود و جایگزین هم نیستند.
نحوه اجرای وال پستها در سازههایی با اسکلت بتونی و اسکلت فلزی دارای تفاوتهایی میباشد که در این مقاله بررسی میکنیم. توجه به این اختلافات بسیار اهمیت دارد.
وال پست منقطع به یک نوع روش مقاومسازی دیوارهای ساختمانها و سازهها گفته میشود. استفاده از وال پست، مقاومت دیوارها را در برابر زلزله، باد، طوفان و سایر آسیبهای محیطی افزایش میدهد و طول عمر آنها را زیاد میکند. از طرف دیگر استفاده از این محصول در مقایسه با نبشی کشیهایی که در گذشته مورداستفاده قرار میگرفت، پروژههای ساختوساز را با سرعت بیشتری به اجرا میرساند. امروزه استفاده از این سیستم طبق قانون اجباری بوده و وظیفه آنها جلوگیری از تخریب دیوارها است.
FRP (Fiber Reinforced Polymer) در لغت به معنی پلیمر تقویتشده بهوسیله فیبر است و از دو جزء فیبر و رزین اپوکسی تشکیل شده است. رزین اپوکسی (Epoxy Resin) ، نوعی چسب رزین است که از دو ماده شیمیایی رزین اپوکسی و هاردنر بتن تشکیل شده و از پرکاربردترین رزین مصرفی در کارهای مربوط به مقاومسازی بتن به شیوه FRP یا الیاف پلیمری میباشد. در سیستم مدرن، ساختار وال پست جدید بر مبنای کامپوزیت FRP است.
جهت بالا بردن مقاومت دیوار از وال پست آماده استفاده میکنند. با بکارگیری آن، استحکام دیوار در مقابل فشارها و نیروهای لرزهای بسیار بالاتر خواهد رفت. در واقع وال پست آماده در مواجهه با فشارهایی که ناشی از باد و زلزله هستند به مستحکم شدن دیوار کمک میکند، و از آسیب رسیدن به دیوار پیشگیری خواهد کرد.
آیین نامه 2800 استانداردی است که به همت متخصصان و محققان کشورمان برای دستیابی به ساختمانهایی ایمن در برابر زلزله تهیه و تدوین شدهاست. است. اجرای الزامات این آیین نامهها خطرات ناشی از زلزله را تا به حدود زیادی کاهش میدهد.
پیوست ششم آییننامه ۲۸۰۰ نتیجه تجربیاتی است که جامعه مهندسان و ناظران ساخت کشور بعد از زلزلههایی مانند منجیل و رودبار، بم و کرمانشاه درمورد استحکام ساختمانها به دست آوردند. به همین منظور توجه و تمرکز بر روی طراحی و ساخت سازهها و ساختمانهایی محکم که بتوانند در مقابل زلزلههای با قدرتهای متفاوت دوام بیاورند، بسیار بیشتر باید باشد. مجموع این عوامل باعث شد تا پیوست ششم آییننامه ۲۸۰۰ تحت عنوان طراحی لرزهای و اجرای اجزاء غیرسازهای معماری تهیه شود و در اختیار جامعه مهندسی ساختمان ایران قرار بگیرد.
قبل از ارائه پیوست ششم آیین نامه 2800 مشخص بود که بیشترین تمرکز مقررات و آیین نامه و الزامات بر اجزای سازه ای بود، اما کاملاً مشخص است که در زمان بروز زلزله خسارت های مرتبط با اجزای غیرسازه ای اصلاً کم نبود. به همین دلیل پیوستی به عنوان پیوست ششم آیین نامه 2800 یا استاندارد 2800 توسط مرکز تحقیقات راه و مسکن و شهرسازی ارائه شد.
استاندارد 2800 ایران یا آیین نامه ایمنی ساختمان در برابر زلزله مجموعه ای از مقررات در حوزه ساخت و ساز می باشد که برای مقاوم سازی همه سازه در برابر زلزله می باشد.
آخرین ویرایشی که از این استاندارد موجود می باشد ویرایش چهارم آن است. البته ویرایش پنجم نیز بنا بر اعلام دفتر تدوین استانداردها و ضوابط وزارت راه و شهرسازی به زودی ارائه خواهد شد.
